BITWA POD KOPENHAGĄ
2 kwietnia 1801 r.
Na początku XIX w. Anglia prowadziła działania wojenne przeciwko flocie duńskiej,
w celu zmuszenia Danii do ustępstw politycznych i gospodarczych.
W dniu 2.04.1801
Horatio Nelson otrzymał od dowódcy Floty Bałtyckiej,
admirała Hyde'a Parkera rozkaz wdarcia się ze swoją eskadrą złożoną z dwunastu liniowców
i pięciu fregat, do silnie bronionego i częściowo zablokowanego portu w Kopenhadze.
W czasie przejścia przez płytki kanał, pomiędzy małą wysepką a Zelandią, dwa liniowce
Nelsona utknęły na mieliźnie, ale reszta przedarła się do wewnątrz i rozpoczęła morderczy
pojedynek z, prawie dwukrotnie większą, flotą duńską, bateriami brzegowymi i pontonami
artyleryjskimi. Po trzech godzinach admirał Parker, którego siły główne pozostawały poza
zasięgiem Duńczyków, wysłał sygnał nakazujący Nelsonowi wycofanie okrętów, ponieważ uznał,
że bitwa może zakończyć się dla Brytyjczyków klęską. Nelson poinformowany o wywieszeniu
rozkazu na okręcie flagowym przyłożył lunetę do ślepego oka i oświadczył, że żadnego rozkazu
nie widzi. Po dalszych dwóch godzinach niezwykle krwawej bitwy Duńczycy przyjęli propozycję
zawieszenia broni.
Efektem tego starcia było zerwanie związku neutralnych państw, które łamiąc brytyjski system
blokady, handlowały z Francją, podkopując w ten sposób wysiłki Wielkiej Brytanii zmierzające
do jej ekonomicznego i gospodarczego "zdławienia".
OPRACOWANIE: "SAILOR"
na podstawie: Edmund Kosiarz "Bitwy morskie"; R. Gardiner "Nelson against Napoleon"